فراخوان مدیر سابق کوین‌ بیس: با کریپتو به یاری آوارگان بشتابید!

در بحبوحه افزایش تنش‌ها در خاورمیانه و دیگر نقاط جهان، Balaji Srinivasan، سرمایه‌گذار برجسته و مدیر ارشد فنی سابق صرافی معتبر کوین‌بیس (Coinbase)، در پستی در شبکه اجتماعی ایکس (X) از جامعه جهانی رمزارزها خواست تا برای کمک به پناهندگان و افراد بی‌خانمان، ابزارهای مالی کارآمدتری توسعه دهند.

او با اشاره به وقایعی مانند فرار مردم اوکراین از جنگ و خروج کارگران از کشورهای حاشیه خلیج فارس به دلیل تنش‌های منطقه‌ای، تأکید کرد که با تشدید درگیری‌های جهانی و افزایش مهاجرت‌های اقتصادی، جمعیت افراد آواره و نیازمند به کمک‌های مالی روز به روز بیشتر می‌شود. در چنین شرایطی، بسیاری از این افراد دسترسی خود را به بانک‌ها و نهادهای مالی سنتی از دست می‌دهند و اینجاست که رمزارزها می‌توانند نقشی حیاتی ایفا کنند.

Srinivasan، رمزارزها را به “حالت جنگی اینترنت” تشبیه کرد؛ به این معنا که شبکه‌های غیرمتمرکز برای فعالیت در شرایط بسیار سخت، مانند حملات سایبری، فروپاشی زیرساخت‌ها یا محدودیت‌های شدید مالی طراحی شده‌اند و می‌توانند حتی زمانی که سیستم‌های متمرکز از کار می‌افتند، به پردازش تراکنش‌ها ادامه دهند.

انسداد تنگه هرمز قیمت هر بشکه نفت را به ۲۰۰ دلار می‌رساند

این فراخوان در پاسخ به صحبت‌های اندی دورو (Andi Duro)، بنیان‌گذار یک وب‌سایت تحقیقاتی، مطرح شد که گفته بود:

بسیار تأسف‌بار است که رمزارزها یک راه حل عالی برای پناهندگان هستند، اما هیچ‌کس در این صنعت برای آن‌ها محصولی نمی‌سازد، زیرا پناهندگان مشتریان مفیدی برای سرمایه‌گذاری‌های پرریسک محسوب نمی‌شوند.

با این حال، Srinivasan ضمن تأیید این چالش، به موفقیت‌های موجود نیز اشاره کرد و گفت که استیبل‌کوین‌ها به عنوان یک پول دیجیتال بدون مرز، در حال حاضر نیز در سراسر جهان در حال گسترش هستند، اما ما می‌توانیم کارهای بیشتری انجام دهیم. به عنوان یک نمونه مشخص، گزارش‌ها نشان می‌دهد که به دلیل خروج سرمایه از امارات متحده عربی در پی تلاطم در بازار املاک و مستغلات آن کشور، ارزش بازار استیبل‌کوین یو‌اس‌دی‌سی (USDC) با جهشی قابل توجه، در حال نزدیک شدن به رکورد ۸۰ میلیارد دلار است. این موضوع نشان می‌دهد که چگونه ابزارهای رمزارزی در عمل به عنوان یک پناهگاه امن سرمایه در زمان بی‌ثباتی‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در نهایت، پیام اصلی Srinivasan این است که صنعت کریپتو یک ظرفیت بشردوستانه بزرگ و کمتر استفاده شده دارد که باید فعالانه به آن پرداخته شود.